prochnica

Próchnica to problem, z którym boryka się bardzo wielu dorosłych, a coraz częściej stomatolodzy diagnozują ją również u nastolatków, a nawet kilkuletnich dzieci. Wywoływana jest przez bakterie streptokoki, które są zdolne do produkcji kwasów w wyniku metabolizowania cukrów pochodzenia zewnątrzustrojowego i wewnątrzustrojowego. Z tego też powodu za główną powód rozwoju próchnicy obwinia się słodycze, chociaż to nie jedyna przyczyna schorzenia.

Próchnica to określenie, którym nazywamy procesy demineralizacji zęba, które prowadzą do całkowitego rozpadu jego struktury. Kwaśne środowisko może przyczyniać się do demineralizacji szkliwa, co pozbawia zęby naturalnej ochrony, więc bakterie bez większych przeszkód wnikają w głąb zęba. Powodują przy tym powstawanie płytki nazębnej, która odpowiada za rozwój stanów zapalnych przyzębia.

Warto przy tym pamiętać, że próchnicę można całkowicie wyleczyć, a nawet skutecznie jej przeciwdziałać. Sukces leczenia zależy od jak najszybszego zdiagnozowania choroby i podjęcia stosownych działań mających na celu całkowitą eliminację choroby. Szczególnie ważne jest podjęcie odpowiedniego leczenia próchnicy u dzieci, które niestety również są narażone na rozwój choroby.

Profilaktyka polega przede wszystkim na regularnym dbaniu o higienę zębów i jamy ustnej, a więc dokładnym myciu zębów dwa-trzy razy dziennie, a także stosowaniu płynów do płukania jamy ustnej i nitek dentystycznych. Kluczowe znaczenie mają również regularne wizyty kontrolne u stomatologa, standardowo co pół roku.

Jak rozpoznać rozwój próchnicy?

Próchnica może objawiać się na kilka różnych sposobów. Zwykle pacjenci mają szansę samodzielnie zidentyfikować ją, co jest kluczowe do późniejszego podjęcia stosownego leczenia. Warto przy tym pamiętać, że po zidentyfikowaniu pierwszych objawów należy jak najszybciej udać się do stomatologa, który zweryfikuje nasze podejrzenia i podejmie stosowne leczenie.

Głównym objawem próchnicy jest nadwrażliwość na ciepło i zimno, a także słodki i kwaśny smak. Może ujawniać się również nadmierna tkliwość podczas szczotkowania i żucia. Zwykle po pewnym czasie pojawiają się również widoczne ubytki w zębach, a także nieprzyjemny zapach z ust i nieświeży oddech. O próchnicy mogą świadczyć również przebarwienia. Dla większości pacjentów najbardziej alarmującym objawem próchnicy jest jednak ból zęba.

leczenie zębów zatrzymanych

Zęby zatrzymane są całkowicie wykształcone, jednakże z pewnych przyczyn „zatrzymały się” w tkance szczęki górnej lub dolnej, uniemożliwiając prawidłowe funkcjonowanie jamy ustnej, przyczyniając się do nieprawidłowego zgryzu, wykrzywiając inne zęby itd. Czytaj dalej Leczenie zębów zatrzymanych

Usunięcie zatrzymanej ósemki

Zęby mądrości, czyli ósemki, rozumu nam nie dodają, za to często kojarzą się z bólem i niezbyt przyjemnymi zabiegami dentystycznymi. Trzecie zęby trzonowe wyrastają jako ostatnie, zwykle między 17. a 25. rokiem życia. Ich nazwa – zęby mądrości – wywodzi się właśnie z faktu, że pojawiają się w momencie, gdy człowiek osiąga dojrzałość. Nie jest to jednak regułą, ponieważ u niektórych osób ich wyrzynanie może trwać nawet do 40. roku życia, a czasami nie pojawiają się wcale.

Warto dodać, że zęby mądrości to niezbyt przydatna “pamiątka” po ewolucji. Dla naszych czworonożnych przodków były bardzo przydatne. Służyły do poprawnego rozdrabniania i przeżywania pokarmów. Współczesny człowiek jednak wcale ich nie potrzebuje. Osoby, u których się nie pojawiły, nie mają żadnych problemów z życiem. Ósemki są więc nie tylko zbędne. Zmiany ewolucyjne sprawiły, że niekiedy w łuku zębowym często brakuje dla nich miejsca, a proces ich wyrzynania nie przebiega właściwie. Wówczas pojawiają się liczne problemy i dolegliwości z zębami mądrości.

Zęby mądrości – usuwać czy nie?

Decyzja o usunięciu zębów mądrości zależy od kilku czynników, m.in. wieku pacjenta i dolegliwości, jakie związane są z ich obecnością w łuku zębowym. W przypadku, gdy ósemka wyrosła w pełni, ale pojawia się w niej próchnica, więc niezbędne będzie leczenie kanałowe, lekarz może zasugerować ekstrakcję, czyli usunięcie. Pamiętajmy, że z uwagi na anatomię zębów mądrości oraz utrudnionego dostępu do nich leczenie kanałowe jest trudne i może być nieskuteczne.

Usunięcie ósemek bywa konieczne również wtedy, gdy napierają na inne zęby, rosną krzywo lub wrastają w policzek. Do innych wskazań zaliczamy też częste stany zapalne dziąsła, które pojawiają się najczęściej w przypadku zębów częściowo wyrżniętych.

Usunięcie zatrzymanej ósemki zależy w dużej mierze od ułożenia zęba. Gdy ósemka jest położna koroną ku siódemce lub uciska na jej korzeń, to może spychać pozostałe zęby, a nawet wywoływać powikłania w siódemce. W niektórych przypadkach niezbędne jest nawet usunięcie obu zębów. Można tego jednak uniknąć, regularnie kontrolując zęby mądrości u stomatologa.

higiena jamy ustnej

Pamiętajmy, że ciąża to okres, w którym kobiety bardziej niż kiedykolwiek powinny dbać o zachowanie prawidłowej higieny jamy ustnej, nie tylko dla siebie ale również dla zdrowia swojego nienarodzonego dziecka. Szczególnie groźna jest próchnica, ale uważać trzeba również na choroby przyzębia, których główną przyczyną są bakterie zawarte w kamieniu nazębnym. Zły stan dziąseł oraz zębów może odbić się niekorzystnie na przyszłym potomku. Jak dbać o zęby w trakcie ciąży?

Prawidłowa codzienna higiena jamy ustnej

Szczotkowanie i nitkowanie zębów to najważniejsze zabiegi higieniczne. Niestety – przyszłym mamom na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych bardzo często krwawią dziąsła, dlatego często zdarza się, że albo całkowicie odpuszczają sobie mycie zębów, albo robią to zbyt krótko i niedokładnie. To oczywiście błąd – pamiętajmy, że prawidłowe szczotkowanie i nitkowanie jest kluczowe dla utrzymania jej w dobrym zdrowiu. Zęby należy oczyszczać minimum dwa razy dziennie, przez co najmniej dwie minuty.

Inne zabiegi pielęgnacyjne

Po myciu zębów należy użyć irygatora i płukanki zawierającej fluor. Dzięki nim możliwe jest dokładne przepłukanie przestrzeni międzyzębowych z zalegających w nich luźnych resztek pokarmu i wzmocnienie zębów związkami fluorowymi.

Regularne wizyty u stomatologa

Regularne wizyty u higienistki stomatologicznej i stomatologa, to absolutna konieczność w przypadku kobiet w ciąży. Pamiętajmy, że nieleczone choroby jamy ustnej mogą wpłynąć negatywnie na zdrowie nienarodzonego jeszcze dziecka. Dzięki rozwojowi współczesnej stomatologii i dostępności nieinwazyjnych znieczuleń domiejscowych możliwe jest praktycznie bezbolesne leczenie ewentualnych ubytków.

Higiena jamy ustnej – pamiętaj o języku

Pamiętajmy, że nie tylko zęby, ale i język, należy czyścić. To właśnie na tylnej części języka zbierają się bakterie beztlenowe, które odpowiedzialne są za produkcję lotnych związków siarki, czyli za nieprzyjemny zapach z ust. W celu ich pozbycia się należy oczyścić język specjalną szczoteczką do języka lub po prostu zwykłą szczoteczką z mięciutkim włosiem.

Prawidłowa higiena jamy ustnej

Jeżeli zależy nam na posiadaniu pięknego i zdrowego uśmiechu, to koniecznie powinniśmy pamiętać o zachowaniu prawidłowej higieny jamy ustnej. Jak się do tego zabrać? – zapraszamy do lektury poniższego artykułu.

Szczotkowanie zębów

Szczotkowanie zębów to bez wątpienia podstawowy element dbania o higienę jamy ustnej. Z pewnością każdy z nas słyszał to nie raz, ale nie zaszkodzi ponownie powtórzyć: zęby powinno się szczotkować minimum dwa razy dziennie, a najlepiej po każdej przekąsce i posiłku. Jeżeli to niemożliwe, to musimy to robić rano zaraz po śniadaniu i bezpośrednio po spożyciu ostatniego posiłku. Głównym celem szczotkowania zębów jest usunięcie z ich powierzchni płytki nazębnej, czyli nagromadzających się bakterii. Warto wiedzieć, że płytka nazębna z czasem przeistacza się w kamień nazębny, który stwarza realne zagrożenie dla zdrowia zębów.

Akcesoria do higieny jamy ustnej

Oczywiście najważniejsza jest szczoteczka. Na rynku znajdziemy wiele modeli elektrycznych lub tradycyjnych. Najskuteczniejsze są szczoteczki elektryczne, ponieważ one pracują za nas. Główną ich wadą niestety jest cena. Jeśli ktoś decyduje się jednak na szczoteczkę tradycyjną powinien pamiętać, by wybierać szczoteczki o miękkim włosiu, małej główce pracującej i dobrze leżącej w dłoni rękojeści. W dbaniu o higienę powierzchni stycznych zębów konieczna jest nić dentystyczna. Dopełnieniem codziennej higieny jamy ustnej jest płukanka.

Regularne wizyty u dentysty

Jeżeli zależy nam na posiadaniu pięknego i zdrowego uśmiechu, to koniecznie powinniśmy pamiętać  o odbywaniu regularnych wizyt u lekarzaHYPERLINK „http://ferreus.pl/zakres-uslug/” dentysty i higienistki stomatologicznej. Dzięki nim możliwe jest bieżące kontrolowanie stanu uzębienia oraz szybka reakcja w przypadku wykrycia najmniejszego nawet ubytku. Pamiętajmy, że niewielkie zmiany leczy się łatwo i bezboleśnie.

Proteza częściowa

Korony protetyczne mają na celu odbudowę naturalnych zębów, który stan uniemożliwia założenie wypełnienia, czyli plomby. Jest to uzupełnienie protetyczne mocowane na trwałe. Zakładane są w sytuacjach, gdy naturalna korona zęba zostanie w dużym stopniu zniszczona poprzez rozwój próchnicy, złamania zęba, po leczeniu kanałowym lub pod wpływem innego urazu. Głównym zadaniem koron protetycznych jest poprawa wyglądu oraz przywrócenie funkcji zęba.

Jak klasyfikujemy korony protetyczne?

Korony protetyczne możemy rozróżnić ze względu na m.in.:

  • stopień ingerencji w odbudowę zęba (częściowe, osłaniające, całkowite)
  • położenie względem dziąsła (poddziąsłowe, dodziąsłowe, naddziąsłowe)
  • budowę, która wpływa na sposób szlifowania zęba w celu założenia uzupełnienie protetycznego (schodkowe, bezschodkowe)
  • materiał, z którego zostały wykonane (korony jednolite: metalowe, ceramiczne, akrylowe, korony złożone, czyli wykonane z kilku rodzajów materiałów)

Rodzaje koron protetycznych wraz z ich zaletami i wadami

  • Korona metalowa. Do zalet koron metalowych możemy zaliczyć trwałość oraz stosunkowo niską cenę. Niestety mają swoje wady: wyglądają dość nienaturalnie i u niektórych osób mogą wywoływać reakcje alergiczne.
  • Korona w pełni cyrkonowa. Do zalet tych koron zaliczamy wytrzymałość oraz estetyczny wygląd. Nie przyczyniają się do powstawania reakcji alergicznych i zapewniają dobrą izolację temperaturową. Niestety mają ograniczoną przezierność, co może wpływać na efekt estetyczny. Ich twardość może mieć również wpływ na ścieranie się przeciwległych zębów.
  • Korona pełnoceramiczna, porcelanowa. Zalety tych koron to przede wszystkim bardzo estetyczny, naturalny wygląd. Są częściowo przezierne, dzięki czemu wyglądem przypominają naturalne szkliwo i nie przyczyniają się do ciemnienia przyległych tkanek. Nie powodują też reakcji alergicznych. Wśród wad możemy wskazać podatność na pękanie. Są stosunkowo twarde, więc mogą wpływać na ścieranie się przeciwległych zębów.
  • Korona porcelanowa na podbudowie z metalu. Zaletą takiego rozwiązania jest dużą elastyczność, dlatego zęby są mniej narażone na pękanie. Niestety niektóre stopy metalu (głównie te zawierające nikiel) mogą wywoływać reakcje alergiczne. Co więcej, korona porcelanowa na podbudowie z metalu może przyczyniać się do powstawania przebarwień przy dziąśle.
  • Korona porcelanowa na podbudowie z tlenku cyrkonu. Te korony wyglądają bardzo naturalnie, są trwałe i wytrzymałe, nie powodują reakcji alergicznych oraz bardzo dobrze przylegają. Do wad zaliczamy większą minimalną grubość w porównaniu do podbudowy metalowej, co może utrudniać ich prawidłowe umiejscowienie.
periodontologia

Periodontologia zaliczana jest do jednych z najmłodszych specjalności stomatologicznych. Zabiegi periodontologiczne umożliwiają skuteczne przeciwdziałanie chorobom przyzębia, a także pozwalają na korektę anatomicznych, rozwojowych i urazowych nieprawidłowości w obszarze dziąseł, błony śluzowej przedsionka jamy ustnej i kości.

Wbrew pozorom periodontologia nie sprowadza się wyłącznie do rozwiązywania problemów związanych z krwawiącymi dziąsłami. Periodontolog wykonuje szereg zabiegów higienicznych, takich jak piaskowanie zębów, skaling, kiretaż. Wpływają one na eliminację czynników chorobotwórczych, takich jak poddziąsłowy kamień nazębny, a także odbudowę podparcia kostnego zębów i tkanek miękkich.

Kiedy niezbędne jest wykonanie zabiegu periodontologicznego?

W przypadku zapalenia przyzębia niezbędne jest kompleksowe leczenie. Najczęściej składa się z trzech etapów. Na początku mamy do czynienia z fazą wstępną, która dotyczy higienizacji, następnie przeprowadzane są zabiegi korekcyjne, a w konsekwencji działania podtrzymujące. Działania chirurgicznie są niezbędnym elementem fazy korekcyjnej. Wdraża się je wtedy, gdy zabiegi higienizacyjne okazują się nieskuteczne lub gdy w zmiany w tkankach podtrzymujących zęby są bardzo zaawansowane i poważne (np. istnieje obawa rozchwiania lub utraty zęba).

Zabiegi z zakresu chirurgii periodontologicznej mają na celu przede wszystkim:

  • zapewnienie dostępu do powierzchni korzeni zębów
  • wyeliminowanie stanu zapalnego
  • kontrolę płytki nazębnej poprzez np. spłycenie głębokości kieszonek lub korektę uwarunkowań anatomicznych
  • regenerację tkanek aparatu zawieszeniowego zębów
  • poprawę warunków topograficznych w obszarze śluzówkowo-dziąsłowym

Przykładowe zabiegi periodontologiczne

Standardowe zabiegi periodontologiczne możemy podzielić na dwie podstawowe grupy. Jedną z nich stanowią zabiegi przeprowadzane ze względu na obecność kieszonek przyzębnych lub dziąsłowych. Druga grupa dotyczy zabiegów chirurgii śluzówkowo-dziąsłowej.

Oto dwie grupy zabiegów wchodzących w zakres periodontologii:

  • Zabiegi całkowicie eliminujące kieszonki dziąsłowe: gingiwoplastyka, dowierzchołkowe przesunięcie płata.
  • Zabiegi częściowo eliminujące (spłycające) kieszonki: kiretaż zamknięty, zabiegi płatowe, kiretaż otwarty, plastyka dziąsła i wyrostka zębodołowego (gingivoosteoplastica), zabiegi płatowe z zastosowaniem przeszczepów, wszczepów kostnych lub biomateriałów kościozastępczych, zabiegi płatowe w połączeniu ze sterowaną regeneracją tkanek (GTR) lub innymi technikami regeneracji tkanek przyzębia.
próchnica u dzieci

Niedawno przeprowadzone badania pokazują, że próchnicę diagnozuje się u coraz większej ilości dzieci. Choroba atakuje początkowo zęby mleczne, a gdy te wypadną, przenosi się na zęby stałe. Za jej występowanie odpowiedzialne są przeważnie: zła dieta oraz zaniedbania higieniczne. Jeżeli zależy  nam na zdrowiu jamy ustnej naszego malucha, to koniecznie powinniśmy wyeliminować z jego jadłospisu słodycze – ale nie tylko. Czym jest próchnica i o czym należy pamiętać w walce z nią?

Przyczyny powstawania próchnicy

Za główną przyczynę powstawania próchnicy u dzieci uważa się nadmierne spożywanie lepkich i słodkich pokarmów oraz napojów. Zasada jest bardzo prosta – im więcej cukru znajduje się w naszej diecie, tym więcej organizm wytwarza kwasów odpowiedzialnych za powstawanie choroby. Cukier, który wchodzi w reakcję z płytką zęba, prowadzi do osłabienia szkliwa, a co za tym idzie, zwiększa podatność na powstawanie próchnicy. Należy zdawać sobie sprawę, że zawsze po zjedzeniu słodkiej przekąski zęby są narażone na liczne uszkodzenia powodowane przez działanie kwasów.

Próchnica u dzieci

Należy zdawać sobie sprawę, że próchnica jest chorobą bakteryjną oraz zakaźną. Atakuje wyłącznie tkanki twarde zębów i powoduje ubytki, które należy leczyć stomatologicznie. U bardzo małych dzieci, które karmione są jeszcze smoczkiem, wystąpić może tzw. próchnica butelkowa. Podawanie płynów przez butelkę sprawia, że cukier zatrzymuje się w ustach i daje dogodne warunki do rozwoju bakterii wywołujących próchnicę. Niestety, pierwsze objawy choroby są bardzo łatwe do przeoczenia. Nierzadko zdarza się, że zmiany próchnicowe są białe, co dodatkowo utrudnia ich wykrycie.

Jak zminimalizować ryzyko wystąpienia próchnicy u dzieci?

Jeżeli zależy nam, aby nasze dzieci nie chorowały na próchnicę, to powinniśmy zadbać o wyeliminowanie cukru z ich diety. Bardzo ważne jest również wyrobienie w najmłodszych nawyku szczotkowania zębów. Nie można również zapomnieć o odpowiedniej higienie jamy ustnej i regularnych wizytach u stomatologa, ponieważ tylko one  zminimalizują ryzyko wystąpienia choroby niemalże do minimum.

zęby zatrzymane

Zęby zatrzymane to zęby, które znajdują się pod powierzchnią dziąsła. Warto zaznaczyć, że są one w pełni wykształcone, ale zamiast wyjść na powierzchnię, zatrzymały się w górnej lub dolnej tkance chrzęstnej dziąsła. Do grupy zębów zatrzymanych zaliczamy między innymi: górne jedynki, górne trójki, górne i dolne ósemki oraz dolne zęby przedtrzonowe. Wystąpienie zębów zatrzymanych może prowadzić do problemów ze zgryzem oraz wykrzywienia innych zębów. Trzeba również wspomnieć, że zęby zatrzymane mogą powodować liczne stany zapalne oraz przewlekłe bóle głowy.

Przyczyny występowania zębów zatrzymanych

Ciężko wskazać jednoznaczną przyczynę powstawania zębów zatrzymanych. Najczęściej jednak winą za ich występowania obarcza się niezgodność pomiędzy liczbą zębów, a ich wielkością oraz naturalne tendencje do zmniejszania rozmiarów szczęki. Nie bez znaczenia jest tu również niedobór witaminy A oraz witaminy D, a także występowanie różnych ognisk chorobowych. Zdarza się też, zwłaszcza w przypadku zębów stałych, że w łuku zębowym nie ma odpowiedniej ilości miejsca. Wpływ na powstawanie zębów zatrzymanych mają również guzy szczęki i torbiele. Warto też zaznaczyć, że problem zębów zatrzymanych dotyczy przeważnie zębów stałych.

Jak leczyć zęby zatrzymane?

Dobór leczenia powinien zostać przede wszystkim uzależniony od stopnia skomplikowania danego przypadku. Nierzadko zdarza się, że w proces angażowani są specjaliści z zakresu ortodoncji oraz chirurgii szczękowej. Bywają przypadki, w których zatrzymanie zębów można wyleczyć już poprzez nacięcie łuku szczęki, ale zdarza się również, że konieczne jest działanie chirurgiczne, które polega na wyrżnięciu zęba. O tym, jak powinno wyglądać leczenie, zadecyduje lekarz stomatolog podczas pierwszej wizyty. Dobrze jednak już na początku zdawać sobie sprawę, że proces jest bardzo długi i w skrajnych przypadkach trwać może nawet do dwóch lat.

leczenie kanałowe

Endodoncja to obecnie jedna z najprężniej rozwijających się dziedzin stomatologii. Głównym przedmiotem jej działalności jest zapobieganie, leczenie oraz diagnostyka chorób tkanek, które leżą wewnątrz zębów. Warto również wspomnieć, że endodoncja to aktualnie najprężniej rozwijająca się dyscyplina stomatologii. Mówiąc o endodoncji, nie sposób nie wspomnieć również o leczeniu kanałowym, ponieważ to właśnie dzięki niemu możliwe jest uratowanie chorych zębów przed usunięciem.

Przyczyny leczenia kanałowego

Leczenie kanałowe to wykorzystywana w stomatologii metoda leczenia zębów. Dzięki jej zastosowaniu możliwe jest uratowanie zęba przed usunięciem, nawet w przypadku wystąpienia martwicy lub zapalenia miazgi. Leczenie polega na usunięciu nerwu znajdującego się w części koronowej oraz kanałach biegnących w korzeniach zęba, a także wypełnieniu pustych przestrzeni specjalnymi materiałami. Konieczność przeprowadzenia leczenia kanałowego pojawia się wówczas, gdy w nerwie pojawia się stan zapalny prowadzący do jego obumarcia. Czynnikami, które mogą do tego doprowadzić, są przede wszystkim głębokie ubytki próchnicowe.  Do obumarcia miazgi może dojść również na wskutek urazu mechanicznego (złamania korony zęba lub nadmiernego obciążenia).

Jak długo trwa leczenie kanałowe?

Należy zdawać sobie sprawę, że leczenie kanałowe, a szczególnie leczenie kanałowe przeprowadzane pod mikroskopem,  zaliczane jest do grupy zabiegów wymagających niezwykłej precyzji. System kanałowy zęba jest wyjątkowo skomplikowany, dlatego też należy się przygotować na to, że leczenie będzie czasochłonne. W przypadku zębów wielokanałowych może ono trwać, nawet ponad wie godziny.

Alternatywy dla leczenia kanałowego

Jeżeli którykolwiek z zębów wymaga leczenia kanałowego, to niestety, ale jedyną alternatywą przeprowadzenia zabiegu jest ekstraktacja zęba, czyli jego usunięcie. Mając to na uwadze, warto zdecydować się na leczenie. Obecnie w gabinetach stomatologicznych używa się bardzo dobrych znieczuleń, dlatego nie należy się bać bólu.