stomatologia znieczulenia

Chociaż wielu pacjentów obawia się zabiegów stomatologicznych głównie ze względu na ból, tak naprawdę obecnie możliwe jest całkowicie bezbolesne leczenie. Odpowiednio dobrane znieczulenie może być użyte nawet w przypadku drobnych zabiegów leczniczych czy diagnostycznych. Standardowo stosowane są m.in. przy leczeniu kanałowym. To o wiele lepsze rozwiązanie niż powszechnie stosowana do tej pory dewitalizacja, czyli zatruwanie miazgi.

W tym artykule przedstawiamy najważniejsze rodzaje znieczuleń wykorzystywanych w stomatologii.

Znieczulenia miejscowe w stomatologii

W stomatologii wykonywane są znieczulenia miejscowe. Mają one na celu zablokowanie przewodzenia impulsów bólowych przez nerwy w kierunku mózgu. Dzięki temu pacjent nie odczuwa bólu podczas zabiegu. Istnieje kilka technik podawania leków znieczulających, które mogą być wdrożone przez dentystę.

  • Znieczulenie powierzchniowe. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych metod znieczulania. Lek znieczulający podawany jest w postaci kremu, żelu lub sprayu znieczulającego. aerozolu lub plastra. Rozprowadzany jest po powierzchni śluzówki jamy ustnej. Preparat przenika przez nabłonek i poraża zakończenia nerwowe. Ten rodzaj znieczulenia stosowany jest przed zabiegami higienizacyjnymi (np. usuwanie kamienia nazębnego), usuwaniem zębów mlecznych ze zresorbowanymi korzeniami, podaniem środka znieczulającego przy pomocy igły. Znieczulenie powierzchniowe może być zalecone również pacjentom, u których ingerencja w jamie ustnej powoduje silny odruch wymiotny.
  • Znieczulenie nasiękowe. Aplikowane jest przy pomocy zastrzyku w dziąsło w okolicy zęba, który objęty jest leczeniem. W ten sposób środek znieczulający blokuje końcówki nerwowe. Pacjent może przez określony czas stracić czucie w dziąsłach, policzkach i języku. Ten rodzaj znieczulenia stosowany jest w przypadku zabiegów stomatologicznych obejmujących leczenie lub drobne zabiegi z zakresu chirurgii stomatologicznej jak np. usuwanie zębow mlecznych. usuwanie górnych lub dolnych siekaczy.
  • Znieczulenie przewodowe. Środek znieczulający podawany jest w nerw zębodołowy. Dzięki temu nerw znajdujący się w miazdze ulega neutralizacji. Znika czucie w całej unerwionej przez dany nerw okolicy, a efekt znieczulenia może się utrzymać nawet do kilku godzin (w skrajnych przypadkach kilkunastu). Ten rodzaj znieczulenia stosowany jest w przypadku m.in. zabiegów chirurgicznych czy leczenia zębów dolnych.
  • Znieczulenie śródwięzadłowe. Polega na podaniu środka znieczulającego przy pomocy igły iniekcyjnej bezpośrednio do szpary ozębnowej zęba. Stosuje się je jako uzupełnie znieczulenia nasiękowego i przewodowego, gdy nie są one całkowicie skuteczne np. podczas leczenia zębów czy ekstrakcji.                  W tym przypadku środek znieczulający podawany jest z zastosowaniem igły wprowadzanej do ozębnej przy użyciu strzykawek ciśnieniowych. Technika stosowana jest w leczeniu endodontycznym, protetyce, pedodoncji, ekstrakcji zębów mlecznych i nieobjętych stanem zapalnym zębów.
  • Znieczulenie komputerowe. Jest to bezbolesne podawanie znieczulenia sterowanego komputerowo przy pomocy odpowiednich programów do znieczuleń. Urządzenie takie w sposób idealny kontroluje parametry przepływu środka znieczulającego co za tym idzie, zabezpiecza przed bólem i dyskomfortem spowodowanym rozpieraniem tkanek.i nie tylko.
mikroskop stomatologiczny

Nowoczesne kliniki stomatologiczne oferują szeroki zakres usług i zabiegów, które wykonywane są przy użyciu innowacyjnych technologii i precyzyjnego sprzętu. Dziedziny stomatologii takie jak endodoncja oraz chirurgia stomatologiczna stale zyskują na popularności i korzysta z nich już coraz więcej pacjentów. Wiele zabiegów wymaga dokładności oraz przyjrzenia się szczegółom niewidocznym gołym okiem. Z pomocą przychodzą nowoczesne urządzenia takie jak mikroskopy. Czytaj dalej Mikroskop i jego wykorzystanie w stomatologii

periodontologia

Periodontologia jest działem stomatologii, który zajmuje się badaniem i profilaktyką oraz leczeniem tkanek, stanowiących aparat wieszadłowy zębów. Przyzębie to składowa narządu żucia. Dzieli się na przyzębie brzeżne i wierzchołkowe. W skład przyzębia zaliczają się tkanki, będące w kontakcie z szyjką zęba, a mianowicie: dziąsło, ozębna, okostna i kość wyrostka zębodołowego oraz cement korzeniowy. Czytaj dalej Czym zajmuje się periodontologia?

szczotkowanie zębów

Paradontoza to choroba dziąseł, która w skrajnych przypadkach może prowadzić nawet do utraty zębów. Do najważniejszych objawów tego schorzenia zaliczamy przede wszystkim ból i krwawienie z dziąseł, po pewnym czasie zęby zaczynają się ruszać. W przypadku podejrzenia paradontozy należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w przychodni stomatologicznej. Czytaj dalej Główne przyczyny paradontozy

Klinika stomatologiczna

Zabieg ekstrakcji zęba jest koniecznością i lekarze zalecają go swoim pacjentom w przypadku, gdy inne sposoby leczenia są nieskuteczne i istnieje ryzyko powikłań ogólnoustrojowych. Współcześnie kliniki stomatologiczne i gabinety dentystyczne dysponują niezbędnymi narzędziami, metodami i rodzajami znieczuleń, dzięki którym wyrwanie zęba jest łatwiejsze do przeprowadzenia, a późniejsza rekonwalescencja nie jest dla pacjenta aż tak uporczywa. Czytaj dalej Wyrwany ząb – zalecenia po zabiegu

Chirurgia stomatologiczna

Dla wielu osób konieczność wyrwania zęba brzmi jak wyrok. Trzeba jednak pamiętać, że w bardzo wielu przypadkach zabieg usunięcia zęba jest konieczny dla zdrowia i sprawnego funkcjonowania całej jamy ustnej. Pozostawienie chorego zęba, którego nie da się już wyleczyć, mogłoby doprowadzić do bardzo poważnych powikłań ogólnoustrojowych. Czytaj dalej Kiedy trzeba wyrwać ząb? Najczęstsze przyczyny ekstrakcji zębów

próchnica

Próchnica to problem, z którym boryka się bardzo wielu dorosłych, a coraz częściej stomatolodzy diagnozują ją również u nastolatków, a nawet kilkuletnich dzieci. Wywoływana jest przez bakterie streptokoki, które są zdolne do produkcji kwasów w wyniku metabolizowania cukrów pochodzenia zewnątrzustrojowego i wewnątrzustrojowego. Z tego też powodu za główną powód rozwoju próchnicy obwinia się słodycze, chociaż to nie jedyna przyczyna schorzenia.

Próchnica to określenie, którym nazywamy procesy demineralizacji zęba, które prowadzą do całkowitego rozpadu jego struktury. Kwaśne środowisko może przyczyniać się do demineralizacji szkliwa, co pozbawia zęby naturalnej ochrony, więc bakterie bez większych przeszkód wnikają w głąb zęba. Powodują przy tym powstawanie płytki nazębnej, która odpowiada za rozwój stanów zapalnych przyzębia.

Warto przy tym pamiętać, że próchnicę można całkowicie wyleczyć, a nawet skutecznie jej przeciwdziałać. Sukces leczenia zależy od jak najszybszego zdiagnozowania choroby i podjęcia stosownych działań mających na celu całkowitą eliminację choroby. Szczególnie ważne jest podjęcie odpowiedniego leczenia próchnicy u dzieci, które niestety również są narażone na rozwój choroby.

Profilaktyka polega przede wszystkim na regularnym dbaniu o higienę zębów i jamy ustnej, a więc dokładnym myciu zębów dwa-trzy razy dziennie, a także stosowaniu płynów do płukania jamy ustnej i nitek dentystycznych. Kluczowe znaczenie mają również regularne wizyty kontrolne u stomatologa, standardowo co pół roku.

Jak rozpoznać rozwój próchnicy?

Próchnica może objawiać się na kilka różnych sposobów. Zwykle pacjenci mają szansę samodzielnie zidentyfikować ją, co jest kluczowe do późniejszego podjęcia stosownego leczenia. Warto przy tym pamiętać, że po zidentyfikowaniu pierwszych objawów należy jak najszybciej udać się do stomatologa, który zweryfikuje nasze podejrzenia i podejmie stosowne leczenie.

Głównym objawem próchnicy jest nadwrażliwość na ciepło i zimno, a także słodki i kwaśny smak. Może ujawniać się również nadmierna tkliwość podczas szczotkowania i żucia. Zwykle po pewnym czasie pojawiają się również widoczne ubytki w zębach, a także nieprzyjemny zapach z ust i nieświeży oddech. O próchnicy mogą świadczyć również przebarwienia. Dla większości pacjentów najbardziej alarmującym objawem próchnicy jest jednak ból zęba.

leczenie zębów zatrzymanych

Zęby zatrzymane są całkowicie wykształcone, jednakże z pewnych przyczyn „zatrzymały się” w tkance szczęki górnej lub dolnej, uniemożliwiając prawidłowe funkcjonowanie jamy ustnej, przyczyniając się do nieprawidłowego zgryzu, wykrzywiając inne zęby itd. Czytaj dalej Leczenie zębów zatrzymanych

Usunięcie zatrzymanej ósemki

Zęby mądrości, czyli ósemki, rozumu nam nie dodają, za to często kojarzą się z bólem i niezbyt przyjemnymi zabiegami dentystycznymi. Trzecie zęby trzonowe wyrastają jako ostatnie, zwykle między 17. a 25. rokiem życia. Ich nazwa – zęby mądrości – wywodzi się właśnie z faktu, że pojawiają się w momencie, gdy człowiek osiąga dojrzałość. Nie jest to jednak regułą, ponieważ u niektórych osób ich wyrzynanie może trwać nawet do 40. roku życia, a czasami nie pojawiają się wcale.

Warto dodać, że zęby mądrości to niezbyt przydatna “pamiątka” po ewolucji. Dla naszych czworonożnych przodków były bardzo przydatne. Służyły do poprawnego rozdrabniania i przeżywania pokarmów. Współczesny człowiek jednak wcale ich nie potrzebuje. Osoby, u których się nie pojawiły, nie mają żadnych problemów z życiem. Ósemki są więc nie tylko zbędne. Zmiany ewolucyjne sprawiły, że niekiedy w łuku zębowym często brakuje dla nich miejsca, a proces ich wyrzynania nie przebiega właściwie. Wówczas pojawiają się liczne problemy i dolegliwości z zębami mądrości.

Zęby mądrości – usuwać czy nie?

Decyzja o usunięciu zębów mądrości zależy od kilku czynników, m.in. wieku pacjenta i dolegliwości, jakie związane są z ich obecnością w łuku zębowym. W przypadku, gdy ósemka wyrosła w pełni, ale pojawia się w niej próchnica, więc niezbędne będzie leczenie kanałowe, lekarz może zasugerować ekstrakcję, czyli usunięcie. Pamiętajmy, że z uwagi na anatomię zębów mądrości oraz utrudnionego dostępu do nich leczenie kanałowe jest trudne i może być nieskuteczne.

Usunięcie ósemek bywa konieczne również wtedy, gdy napierają na inne zęby, rosną krzywo lub wrastają w policzek. Do innych wskazań zaliczamy też częste stany zapalne dziąsła, które pojawiają się najczęściej w przypadku zębów częściowo wyrżniętych.

Usunięcie zatrzymanej ósemki zależy w dużej mierze od ułożenia zęba. Gdy ósemka jest położna koroną ku siódemce lub uciska na jej korzeń, to może spychać pozostałe zęby, a nawet wywoływać powikłania w siódemce. W niektórych przypadkach niezbędne jest nawet usunięcie obu zębów. Można tego jednak uniknąć, regularnie kontrolując zęby mądrości u stomatologa.

higiena jamy ustnej

Pamiętajmy, że ciąża to okres, w którym kobiety bardziej niż kiedykolwiek powinny dbać o zachowanie prawidłowej higieny jamy ustnej, nie tylko dla siebie ale również dla zdrowia swojego nienarodzonego dziecka. Szczególnie groźna jest próchnica, ale uważać trzeba również na choroby przyzębia, których główną przyczyną są bakterie zawarte w kamieniu nazębnym. Zły stan dziąseł oraz zębów może odbić się niekorzystnie na przyszłym potomku. Jak dbać o zęby w trakcie ciąży?

Prawidłowa codzienna higiena jamy ustnej

Szczotkowanie i nitkowanie zębów to najważniejsze zabiegi higieniczne. Niestety – przyszłym mamom na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych bardzo często krwawią dziąsła, dlatego często zdarza się, że albo całkowicie odpuszczają sobie mycie zębów, albo robią to zbyt krótko i niedokładnie. To oczywiście błąd – pamiętajmy, że prawidłowe szczotkowanie i nitkowanie jest kluczowe dla utrzymania jej w dobrym zdrowiu. Zęby należy oczyszczać minimum dwa razy dziennie, przez co najmniej dwie minuty.

Inne zabiegi pielęgnacyjne

Po myciu zębów należy użyć irygatora i płukanki zawierającej fluor. Dzięki nim możliwe jest dokładne przepłukanie przestrzeni międzyzębowych z zalegających w nich luźnych resztek pokarmu i wzmocnienie zębów związkami fluorowymi.

Regularne wizyty u stomatologa

Regularne wizyty u higienistki stomatologicznej i stomatologa, to absolutna konieczność w przypadku kobiet w ciąży. Pamiętajmy, że nieleczone choroby jamy ustnej mogą wpłynąć negatywnie na zdrowie nienarodzonego jeszcze dziecka. Dzięki rozwojowi współczesnej stomatologii i dostępności nieinwazyjnych znieczuleń domiejscowych możliwe jest praktycznie bezbolesne leczenie ewentualnych ubytków.

Higiena jamy ustnej – pamiętaj o języku

Pamiętajmy, że nie tylko zęby, ale i język, należy czyścić. To właśnie na tylnej części języka zbierają się bakterie beztlenowe, które odpowiedzialne są za produkcję lotnych związków siarki, czyli za nieprzyjemny zapach z ust. W celu ich pozbycia się należy oczyścić język specjalną szczoteczką do języka lub po prostu zwykłą szczoteczką z mięciutkim włosiem.